زبان برنامه نویسی دارت

زبان برنامه‌نویسی دارت (Dart) یکی از زبان‌های مدرن و قدرتمند است که توسط گوگل توسعه یافته و امروزه به‌ویژه در توسعه برنامه‌های چندسکویی و اپلیکیشن‌های موبایل محبوبیت زیادی پیدا کرده است. برای برنامه‌نویسان دارت، ابزارها و محیط‌های توسعه متعددی وجود دارد که فرایند کدنویسی، اشکال‌زدایی، تست و انتشار نرم‌افزار را ساده‌تر و سریع‌تر می‌کنند.

در این مقاله قصد داریم مهم‌ترین ابزارهای توسعه و برنامه‌نویسی دارت را معرفی و بررسی کنیم تا با قابلیت‌ها، کاربردها و مزایای هر یک آشنا شوید و بتوانید بهترین ابزارها را برای پروژه‌های خود انتخاب کنید.

مهم‌ترین ابزارهای زبان برنامه‌نویسی دارت

توسعه‌دهندگان دارت برای نوشتن، اجرا، آزمایش و مدیریت پروژه‌های خود از ابزارهای مختلفی استفاده می‌کنند. این ابزارها می‌توانند سرعت توسعه را افزایش دهند، خطاها را کاهش دهند و فرایند تولید نرم‌افزار را ساده‌تر کنند.

برخی از مهم‌ترین ابزارهای برنامه‌نویسی دارت عبارت‌اند از:

• Dart SDK
• DartPad
• Visual Studio Code
• Android Studio
• IntelliJ IDEA
• Pub Package Manager
• Dart DevTools

در ادامه هر یک از این ابزارها را به‌صورت جداگانه بررسی خواهیم کرد.

محیط های زبان برنامه نویسی دارت

DartPad:

DartPad یک محیط توسعه آنلاین و مبتنی بر مرورگر برای زبان برنامه‌نویسی دارت است که به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد بدون نیاز به نصب هیچ‌گونه نرم‌افزار یا ابزار جانبی، کدهای دارت و فلاتر را مستقیماً در مرورگر خود بنویسند، اجرا و آزمایش کنند.

این ابزار گزینه‌ای ایده‌آل برای یادگیری زبان دارت، آزمایش قطعه کدها و اشتراک‌گذاری نمونه برنامه‌ها محسوب می‌شود. همچنین کاربران می‌توانند پروژه‌های ساده فلاتر را نیز در محیط DartPad اجرا کنند.

از مهم‌ترین قابلیت‌های DartPad می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• اجرای آنلاین کدهای دارت
• پشتیبانی از پروژه‌های Flutter
• عدم نیاز به نصب SDK یا IDE
• نمایش خروجی برنامه به‌صورت لحظه‌ای
• مناسب برای آموزش و یادگیری زبان دارت

برای استفاده از این ابزار می‌توانید به وب‌سایت رسمی DartPad مراجعه کنید:

IntelliJ IDEA:

IntelliJ IDEA یک محیط توسعه یکپارچه (IDE) قدرتمند است که از طریق افزونه Dart، امکانات کاملی را برای توسعه برنامه‌های دارت در اختیار برنامه‌نویسان قرار می‌دهد. این محیط توسعه قابلیت‌هایی مانند تکمیل خودکار کد، اشکال‌زدایی، مدیریت پروژه و ابزارهای پیشرفته ویرایش کد را ارائه می‌کند.

اگرچه Android Studio نیز بر پایه IntelliJ IDEA ساخته شده است و از زبان دارت پشتیبانی می‌کند، اما برای پروژه‌های خالص دارت (Pure Dart) معمولاً استفاده از IntelliJ IDEA توصیه می‌شود. افزونه Dart در IntelliJ تجربه‌ای سبک‌تر و سریع‌تر را در اختیار توسعه‌دهندگان قرار می‌دهد و برای توسعه برنامه‌های غیر فلاتری گزینه مناسبی محسوب می‌شود.

از مهم‌ترین قابلیت‌های IntelliJ IDEA برای توسعه دارت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• پشتیبانی کامل از زبان دارت
• تکمیل خودکار و هوشمند کد
• ابزارهای پیشرفته اشکال‌زدایی
• مدیریت آسان پروژه‌ها و پکیج‌ها
• سرعت و مصرف منابع کمتر نسبت به Android Studio در پروژه‌های خالص دارت

به همین دلیل بسیاری از توسعه‌دهندگان برای پروژه‌های مبتنی بر دارت، IntelliJ IDEA را به Android Studio ترجیح می‌دهند.

Visual Studio Code (VS Code)

Visual Studio Code یک ویرایشگر کد سبک، سریع و محبوب است که توسط مایکروسافت توسعه یافته است. این محیط توسعه با رابط کاربری ساده و مدرن، تجربه‌ای روان و کارآمد را برای برنامه‌نویسان دارت و فلاتر فراهم می‌کند.

توسعه‌دهندگان می‌توانند با نصب افزونه‌های Dart و Flutter، از قابلیت‌های متعددی مانند تکمیل خودکار کد، اشکال‌زدایی، مدیریت پکیج‌ها و اجرای برنامه‌ها بهره‌مند شوند. به دلیل مصرف کم منابع سیستم و سرعت بالا، Visual Studio Code به یکی از محبوب‌ترین ابزارهای توسعه در میان برنامه‌نویسان دارت و فلاتر تبدیل شده است.

از مهم‌ترین ویژگی‌های Visual Studio Code برای توسعه دارت و فلاتر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• رابط کاربری ساده و مدرن
• عملکرد سریع و مصرف کم منابع سیستم
• پشتیبانی کامل از دارت و فلاتر از طریق افزونه‌ها
• تکمیل هوشمند کد (IntelliSense)
• ابزارهای اشکال‌زدایی و اجرای برنامه
• دسترسی به هزاران افزونه کاربردی

به دلیل سبک بودن و قابلیت شخصی‌سازی بالا، بسیاری از توسعه‌دهندگان از Visual Studio Code به عنوان محیط اصلی توسعه پروژه‌های دارت و فلاتر استفاده می‌کنند.

نصب VS Code

Visual Studio Code یک ویرایشگر کد قدرتمند، سبک و چندسکویی است که توسط مایکروسافت توسعه یافته و روی سیستم‌عامل‌های Windows، macOS و Linux قابل اجرا است. این محیط توسعه به دلیل سرعت بالا، رابط کاربری ساده و پشتیبانی گسترده از افزونه‌ها، به یکی از محبوب‌ترین ابزارهای برنامه‌نویسی در جهان تبدیل شده است.

برای نصب Visual Studio Code کافی است نسخه متناسب با سیستم‌عامل خود را از وب‌سایت رسمی دانلود و مراحل نصب را دنبال کنید. پس از نصب، می‌توانید افزونه‌های Dart و Flutter را نیز به محیط توسعه اضافه کنید تا امکانات کاملی برای برنامه‌نویسی دارت و فلاتر در اختیار داشته باشید.

مراحل نصب Visual Studio Code:

1. به وب‌سایت رسمی Visual Studio Code مراجعه کنید.
2. نسخه مناسب سیستم‌عامل خود را دانلود کنید.
3. فایل نصب را اجرا کرده و مراحل نصب را تکمیل کنید.
4. پس از نصب، برنامه را اجرا کنید.
5. افزونه Dart و در صورت نیاز Flutter را از بخش Extensions نصب کنید.

توجه داشته باشید که برای توسعه برنامه‌های دارت، نصب Dart SDK نیز ضروری است که در بخش بعدی مقاله به آن خواهیم پرداخت.

نصب Dart SDK

برای توسعه برنامه‌های دارت، نصب Dart SDK ضروری است. این مجموعه شامل کامپایلر، ابزارهای خط فرمان، مدیر پکیج‌ها و سایر ابزارهای موردنیاز برای توسعه و اجرای برنامه‌های دارت است.

از نسخه 1.21 فلاتر به بعد، Flutter SDK به‌صورت کامل Dart SDK را در خود جای داده است. بنابراین اگر Flutter را نصب کرده باشید، معمولاً نیازی به دانلود و نصب جداگانه Dart SDK نخواهید داشت.

با این حال، در شرایط زیر ممکن است نیاز به نصب مستقل Dart SDK داشته باشید:

• از فلاتر استفاده نمی‌کنید و قصد دارید تنها برنامه‌های دارت توسعه دهید.
• می‌خواهید حجم دانلود یا فضای اشغال‌شده روی دیسک را کاهش دهید.
• از نسخه‌های قدیمی Flutter (پیش از نسخه 1.21) استفاده می‌کنید.

برای نصب Dart SDK کافی است به صفحه دانلود رسمی دارت مراجعه کرده و نسخه مناسب سیستم‌عامل خود را دریافت کنید. این ابزار از سیستم‌عامل‌های Windows، macOS و Linux پشتیبانی می‌کند و دستورالعمل نصب هر پلتفرم به‌صورت کامل در وب‌سایت رسمی ارائه شده است.

پس از نصب، می‌توانید با اجرای دستور زیر در خط فرمان از نصب صحیح SDK اطمینان حاصل کنید:

dart --version

در صورت نمایش نسخه دارت، نصب با موفقیت انجام شده است و می‌توانید توسعه برنامه‌های دارت را آغاز کنید.

ابزارهای موجود در Dart SDK

پس از نصب Dart SDK می‌توانید با اجرای دستور زیر در ترمینال یا خط فرمان، فهرست ابزارها و دستورات موجود را مشاهده کنید:

dart help

این دستور مجموعه‌ای از ابزارهای داخلی دارت را نمایش می‌دهد که هر یک وظیفه مشخصی در فرایند توسعه، اجرا و مدیریت پروژه‌های دارت بر عهده دارند. مهم‌ترین این ابزارها عبارت‌اند از:

analyze

ابزار analyze برای بررسی کد و شناسایی خطاها، هشدارها و مشکلات احتمالی استفاده می‌شود. محیط‌های توسعه مانند VS Code و IntelliJ IDEA از این قابلیت برای نمایش خطاها و پیشنهادهای اصلاحی هنگام کدنویسی بهره می‌برند.

compile

دستور compile وظیفه کامپایل کدهای دارت را بر عهده دارد. این ابزار می‌تواند برنامه‌های دارت را به فایل‌های اجرایی بومی (Native) برای سیستم‌عامل‌های Windows، Linux و macOS تبدیل کند. این نوع کامپایل با نام Ahead-of-Time یا AOT شناخته می‌شود.

علاوه بر این، دارت امکان تبدیل کدها به JavaScript را نیز فراهم می‌کند تا بتوان از آن‌ها در محیط وب استفاده کرد.

create

ابزار create برای ایجاد پروژه‌های جدید دارت مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دستور ساختار اولیه پروژه، فایل‌ها و پوشه‌های موردنیاز را به‌صورت خودکار ایجاد می‌کند.

format

دستور format به‌صورت خودکار قالب‌بندی کدها را انجام می‌دهد و مشکلات مربوط به فاصله‌گذاری، تورفتگی و ساختار ظاهری کد را اصلاح می‌کند. استفاده از این ابزار باعث افزایش خوانایی و یکپارچگی کدها می‌شود.

pub

pub مدیر پکیج و وابستگی‌های دارت است. برنامه‌نویسان می‌توانند از طریق آن کتابخانه‌ها و پکیج‌های شخص ثالث را به پروژه خود اضافه و مدیریت کنند.

استفاده از پکیج‌های آماده باعث صرفه‌جویی در زمان توسعه و کاهش حجم کدنویسی می‌شود. هزاران پکیج کاربردی در مخزن Pub برای توسعه‌دهندگان در دسترس قرار دارد.

run

دستور run برنامه‌های دارت را در ماشین مجازی دارت (Dart VM) اجرا می‌کند. این ابزار از روش Just-in-Time یا JIT برای کامپایل استفاده می‌کند که امکان اجرای سریع و اعمال تغییرات مداوم در کد را فراهم می‌سازد.

این ویژگی به‌ویژه در توسعه برنامه‌های Flutter اهمیت زیادی دارد، زیرا توسعه‌دهندگان می‌توانند تغییرات رابط کاربری را به‌سرعت مشاهده و آزمایش کنند.

test

ابزار test برای اجرای تست‌های واحد (Unit Test) و تست‌های خودکار در پروژه‌های دارت استفاده می‌شود. استفاده از تست‌ها باعث افزایش کیفیت نرم‌افزار و اطمینان از عملکرد صحیح بخش‌های مختلف برنامه خواهد شد.

Dart در خط فرمان (Command Line)

اکنون که Dart SDK را نصب کرده‌اید، زمان آن رسیده است که اولین برنامه دارت خود را اجرا کنید. در ابتدا با اجرای چند خط کد در یک فایل ساده با نحوه کار Dart VM آشنا می‌شوید و سپس یک پروژه کامل دارت ایجاد و اجرا خواهید کرد.

ماشین مجازی دارت (Dart VM) این امکان را فراهم می‌کند که برنامه‌های دارت را بدون نیاز به کامپایل نهایی اجرا و آزمایش کنید. این ویژگی فرایند توسعه و اشکال‌زدایی را بسیار سریع‌تر می‌کند و به برنامه‌نویسان اجازه می‌دهد تغییرات خود را بلافاصله مشاهده کنند.

در ادامه، ابتدا یک فایل ساده دارت ایجاد کرده و آن را اجرا می‌کنیم و سپس با ساخت یک پروژه کامل، با ساختار استاندارد برنامه‌های دارت آشنا خواهیم شد.

اجرای یک فایل دارت

برای شروع، یک پوشه مناسب در کامپیوتر خود ایجاد کنید. به عنوان مثال می‌توانید پوشه‌ای با نام dart_projects یا hello_dart بسازید.

سپس یک فایل جدید در این پوشه ایجاد کرده و نام آن را hello.dart قرار دهید. این فایل اولین برنامه دارت شما خواهد بود.

ساختار پوشه به صورت زیر خواهد بود:

hello_dart/
└── hello.dart

اکنون فایل hello.dart را در ویرایشگر کد مورد نظر خود مانند Visual Studio Code باز کرده و کدهای دارت را در آن بنویسید. در بخش بعدی، اولین برنامه دارت را در این فایل ایجاد و اجرا خواهیم کرد.

نوشتن کد

سپس کد دارت زیر را به آن فایل خالی اضافه کنید:

این تکه کد، یک تابع به نام main ایجاد می‌کند. در داخل آن تابع، یک تابع دیگر به نام print صدا زده میشود که درنهایت متن (Hello, Dart) را روی صفحه نمایش را نمایش خواهد داد.
اجرای کد
فایل را ذخیره کرده و سپس دستور زیر را در همان پوشه hello.dart اجرا کنید:

کلمه کلیدی run ابزار اجرا در SDK Dart است که قبلاً با آن آشنا شدید. این ابزار کد را در hello.dart در Dart VM اجرا می کند.
اکنون باید خروجی زیر را در کنسول مشاهده کنید:
Hello, Dart
تبریک می گم! شما اولین برنامه دارت خود را ساخته و اجرا کردید.

راه اندازی یک پروژه کامل دارت

اجرای یک فایل ساده دارت، نقطه شروع مناسبی برای یادگیری این زبان است؛ اما در پروژه‌های واقعی و بزرگ‌تر، معمولاً نیاز دارید کدهای خود را در چندین فایل و پوشه سازمان‌دهی کنید و بخش‌های مختلف برنامه را از یکدیگر جدا نگه دارید.

علاوه بر این، پروژه‌های حرفه‌ای ممکن است شامل فایل‌های پیکربندی (Configuration)، کتابخانه‌ها، فایل‌های Asset و وابستگی‌های مختلف باشند. مدیریت این موارد در یک فایل واحد دشوار و غیرعملی خواهد بود.

به همین دلیل، دارت امکان ایجاد پروژه‌های استاندارد و ساختاریافته را در اختیار توسعه‌دهندگان قرار می‌دهد. این ساختار به شما کمک می‌کند تا کدها را بهتر مدیریت کنید، پروژه را توسعه دهید و نگهداری آن را در آینده آسان‌تر کنید.

در ادامه یاد می‌گیریم چگونه با استفاده از ابزارهای Dart SDK یک پروژه جدید ایجاد کرده و با ساختار پوشه‌ها و فایل‌های اصلی آن آشنا شویم.

ایجاد پروژه

به فولدری که می‌خواهید پروژه خود را در آن ایجاد کنید بروید و سپس دستور زیر را در ترمینال اجرا کنید:

این دستور یک پروژه ساده دارت با کد پیش فرض ایجاد می‌کند.

اجرای پروژه

پوشه جدیدی را که ایجاد کرده‌اید وارد کنید:

حالا پروژه را با دستور زیر اجرا کنید:

dart run bin/hello_dart_project.dart

در نتیجه شما متن Hello world را مشاهده خواهید کرد، که خروجی کد در پروژه پیش فرض است و توسط ابزار createایجاد شده است.
کلمه کلیدی run در واقع اختیاری است. دوباره پروژه را بدون آن اجرا کنید:
dart bin/hello_dart_project.dart
باز هم Hello world نتیجه خواهد بود.

ساختار پروژه دارت

پس از ایجاد پروژه، پوشه hello_dart_project شامل فایل‌ها و پوشه‌های مختلفی خواهد بود که هر یک وظیفه مشخصی در ساختار پروژه دارند. آشنایی با این ساختار به شما کمک می‌کند تا پروژه‌های دارت را بهتر مدیریت و سازمان‌دهی کنید.

اکنون به ساختار و محتویات پوشه hello_dart_project نگاهی می‌اندازیم:

hello_dart_project/
├── bin/
├── lib/
├── test/
├── pubspec.yaml
├── README.md
└── analysis_options.yaml

در ادامه، وظیفه هر یک از این بخش‌ها را بررسی می‌کنیم:

• bin/: شامل نقطه ورود (Entry Point) برنامه است و معمولاً فایل main.dart در این پوشه قرار می‌گیرد.
• lib/: محل قرارگیری کتابخانه‌ها، کلاس‌ها و کدهای قابل استفاده مجدد پروژه است.
• test/: برای نوشتن و اجرای تست‌های واحد (Unit Test) مورد استفاده قرار می‌گیرد.
• pubspec.yaml: فایل پیکربندی پروژه که اطلاعات پروژه، وابستگی‌ها و تنظیمات مختلف در آن قرار می‌گیرد.
• README.md: فایل مستندات پروژه که توضیحات و نحوه استفاده از پروژه را در خود نگهداری می‌کند.
• analysis_options.yaml: شامل تنظیمات مربوط به آنالیز کد و قوانین نگارشی و استانداردهای برنامه‌نویسی است.

شناخت این ساختار به شما کمک می‌کند پروژه‌های دارت را به‌صورت استاندارد و قابل نگهداری توسعه دهید.

اپلیکیشن ساده در مقابل اپلیکیشن کامل console

وقتی پروژه خود را با استفاده از ابزار create در بالا ایجاد کردید، یک برنامه کنسول ساده به صورت پیش فرض ایجاد خواهد شد. همچنین می توانید انواع دیگری از پروژه‌ها را با استفاده از گزینه(–template)ایجاد کنید.
به عنوان مثال، اگر از دستور زیر برای ایجاد پروژه خود استفاده کنید:

دایرکتوری‌ها و فایل‌های زیر را در اختیار شما قرار خواهد داد:

همانطور که مشاهده می‌کنید دو دایرکتوری دیگر اضافه شده است: lib و test. در پروژه‌های بزرگتر، تعداد زیادی فایل dart. خواهید داشت که در زیر پوشه lib سازماندهی خواهید کرد. همچنین احتمالاً در صورتی که بخواهید تست‌هایی برای اجرای پروژه‌های دارت خود داشته باشید، می‌توانید آن‌ها را در پوشه test قرار دهید.

استفاده از Visual Studio Code برای توسعه دارت

علاوه بر ایجاد و اجرای پروژه‌ها از طریق خط فرمان، می‌توانید تمامی مراحل توسعه دارت را مستقیماً در محیط Visual Studio Code نیز انجام دهید. این محیط توسعه امکانات متعددی را برای ایجاد، ویرایش، اجرا و اشکال‌زدایی پروژه‌های دارت در اختیار برنامه‌نویسان قرار می‌دهد.

پس از نصب Visual Studio Code و افزونه‌های Dart و Flutter، می‌توانید پروژه‌های جدید را ایجاد کرده و آن‌ها را بدون نیاز به استفاده مداوم از ترمینال مدیریت کنید.

برای شروع، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. Visual Studio Code را اجرا کنید.
2. از منوی File گزینه Open Folder را انتخاب کنید.
3. پوشه پروژه دارت خود را باز کنید یا یک پوشه جدید ایجاد نمایید.
4. از بخش Extensions افزونه Dart را نصب کنید.
5. فایل‌های دارت را ایجاد کرده و کدنویسی را آغاز کنید.
6. با استفاده از ترمینال داخلی VS Code، برنامه را اجرا و اشکال‌زدایی کنید.

یکی از مهم‌ترین مزایای VS Code، امکاناتی مانند تکمیل خودکار کد، نمایش خطاها به‌صورت لحظه‌ای، ابزارهای اشکال‌زدایی، مدیریت پکیج‌ها و اجرای مستقیم برنامه‌ها است که فرایند توسعه را بسیار سریع‌تر و آسان‌تر می‌کند.

در ادامه با نحوه ایجاد یک پروژه دارت و اجرای آن در Visual Studio Code آشنا خواهیم شد.

نصب extension دارت

پس از نصب Visual Studio Code، لازم است افزونه Dart را نصب کنید تا امکانات مربوط به توسعه برنامه‌های دارت در اختیار شما قرار گیرد.

برای نصب این افزونه، ابتدا Visual Studio Code را اجرا کنید. در سمت چپ محیط برنامه، نوار ابزاری عمودی با نام Activity Bar قرار دارد. روی آیکون Extensions که به شکل چهار مربع نمایش داده می‌شود، کلیک کنید.

در کادر جستجوی بخش Extensions، عبارت Dart را وارد کنید. پس از نمایش افزونه Dart، روی دکمه Install کلیک کنید تا فرآیند نصب آغاز شود.

بعد از نصب افزونه، قابلیت‌هایی مانند موارد زیر در اختیار شما قرار می‌گیرد:

• تکمیل خودکار کد (Code Completion)
• نمایش خطاها و هشدارها به‌صورت لحظه‌ای
• اشکال‌زدایی (Debugging)
• اجرای برنامه‌های دارت
• پشتیبانی از مدیریت پکیج‌ها
• یکپارچگی با Dart SDK و Flutter SDK

پس از پایان نصب، توصیه می‌شود Visual Studio Code را یک‌بار راه‌اندازی مجدد کنید تا تمامی قابلیت‌های افزونه به‌درستی فعال شوند.

ایجاد پروژه جدید دارت در Visual Studio Code

افزونه Dart در Visual Studio Code فرایند ایجاد پروژه‌های جدید دارت را بسیار ساده می‌کند و این امکان را فراهم می‌سازد که بدون استفاده از خط فرمان، یک پروژه جدید ایجاد کنید.

برای شروع، در صورت وجود پوشه hello_dart_project و فایل‌های قبلی، آن‌ها را حذف کنید تا بتوانید یک پروژه جدید ایجاد نمایید.

برای ایجاد پروژه جدید، ابتدا Command Palette را باز کنید. برای دسترسی به این بخش می‌توانید از یکی از روش‌های زیر استفاده کنید:

• از منوی View → Command Palette استفاده کنید.
• در سیستم‌عامل macOS کلیدهای Command + Shift + P را فشار دهید.
• در ویندوز و لینوکس از کلیدهای Ctrl + Shift + P استفاده کنید.

پس از باز شدن Command Palette، عبارت dart را تایپ کنید تا فهرستی از دستورات مربوط به دارت نمایش داده شود. سپس گزینه Dart: New Project را انتخاب کنید.

در ادامه، Visual Studio Code از شما نوع پروژه و محل ذخیره آن را درخواست می‌کند. پس از انتخاب پوشه موردنظر، ساختار اولیه پروژه به‌صورت خودکار ایجاد شده و می‌توانید توسعه برنامه دارت خود را آغاز کنید.

بعد ، Simple Console Application را از لیست انتخاب کنید.

مانند قبل ، نام پروژه خود را hello_dart_project بگذارید و مکانی را برای ذخیره پوشه پروژه که VS Code ایجاد می‌کند انتخاب کنید.

مروری بر کد تولید شده

فایل hello_dart_project.dart را باز کنید، خواهید دید که حاوی کد زیر است:

کد List arguments، فقط هنگام ایجاد برنامه های خط فرمانی که آرگومان می‌گیرند لازم است. برای مثال، دستور فرضی زیر، اطلاعات مربوط به یک کشور را چاپ می کند:

نام برنامه خط فرمان lookup است و آرگومان ها -n spain می باشد.
از آنجا که در این مقاله برنامه‌های خط فرمان را ایجاد نمی کنید، می توانید بخشی از آرگومان‌ها را حذف کنید تا همه چیز ساده شود. بنابراین، محتویات hello_dart_project.dart را با کد زیر جایگزین کنید:

اجرای دارت در VS Code

برای اجرای کد، روی کلمه Run که مستقیماً بالای تابع main () ظاهر می‌شود، کلیک کنید.

شما Hello, Dart project! را خواهید دید و در debug console ظاهر خواهد شد.

آشنایی با رابط کاربری Visual Studio Code

محیط Visual Studio Code از بخش‌های مختلفی تشکیل شده است که هر یک وظیفه مشخصی در فرایند توسعه و مدیریت پروژه بر عهده دارند. آشنایی با این بخش‌ها باعث می‌شود بتوانید سریع‌تر و راحت‌تر با این ویرایشگر قدرتمند کار کنید.

مهم‌ترین بخش‌های رابط کاربری VS Code عبارت‌اند از:

1. Activity Bar

نوار Activity Bar در سمت چپ محیط برنامه قرار دارد و امکان دسترسی سریع به بخش‌های مختلف مانند Explorer، Search، Source Control، Run and Debug و Extensions را فراهم می‌کند. این نوار تعیین می‌کند که چه محتوایی در نوار کناری نمایش داده شود.

2. Side Bar

نوار کناری یا Side Bar معمولاً ساختار پروژه، پوشه‌ها و فایل‌های موجود را نمایش می‌دهد. همچنین بخش‌هایی مانند جستجو، مدیریت افزونه‌ها و کنترل نسخه نیز در این قسمت قابل مشاهده هستند.

3. Editor

بخش Editor محل اصلی کدنویسی است. فایل‌های دارت در این قسمت باز شده و می‌توانید کدهای خود را ویرایش، اجرا و مدیریت کنید. همچنین قابلیت‌هایی مانند تکمیل خودکار کد و نمایش خطاها در این بخش در دسترس هستند.

4. Panels

پنل‌های پایین صفحه برای نمایش خروجی برنامه، ترمینال داخلی، نتایج اشکال‌زدایی و سایر ابزارهای کمکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. ترمینال داخلی VS Code نیز در این بخش قرار دارد.

5. Status Bar

نوار وضعیت یا Status Bar در پایین پنجره قرار گرفته و اطلاعات مهمی درباره پروژه فعلی، نسخه دارت، وضعیت Git، خطاها و سایر جزئیات مربوط به محیط توسعه را نمایش می‌دهد.

روش‌های دیگر اجرای پروژه در Visual Studio Code

در بخش‌های قبلی، برنامه را با کلیک روی گزینه Run که در بالای تابع main() نمایش داده می‌شود اجرا کردید. علاوه بر این روش، Visual Studio Code چندین راه دیگر نیز برای اجرای و اشکال‌زدایی برنامه‌های دارت در اختیار شما قرار می‌دهد.

برای اجرای پروژه می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

• از منوی Run → Start Debugging استفاده کنید.
• کلید F5 را فشار دهید.

هر دو روش، برنامه را در حالت اشکال‌زدایی (Debug Mode) اجرا می‌کنند و امکان بررسی عملکرد برنامه، مشاهده خطاها و مدیریت نقاط توقف (Breakpoints) را فراهم می‌سازند.

برای مثال، اگر کلید F5 را فشار دهید، برنامه اجرا شده و خروجی زیر در پنجره Debug Console نمایش داده می‌شود:

Hello, Dart project!

استفاده از حالت Debug یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های Visual Studio Code است، زیرا به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد کدهای خود را مرحله‌به‌مرحله اجرا کرده، مقادیر متغیرها را بررسی کنند و خطاهای احتمالی را سریع‌تر پیدا کنند.

در تصویر بالا توصیه می شود که یک فایل launch.json ایجاد کنید، تا به VS Code کمک می‌کند از فایل مورد نظر برای راه اندازی برنامه خود استفاده کند.
از آنجا که شما در ابتدا برنامه خود را با کلیک کلمه Run اجرا کرده‌اید، ممکن است این توصیه را از VS Code دریافت نکرده باشید. با این حال، ایجاد یک فایل launch.json ایده خوبی است، بنابراین در مرحله بعد این کار را انجام دهید.
ایجاد launch.json
با رفتن به Command Palette و تایپ کردن launch.json ، فایل launch.json را ایجاد کنید.

Debug را انتخاب کنید و launch.json را باز کنید.
در نتیجه فایل launch.json را در پوشه .vscode به شما نشان می دهد.
به روز رسانی محتویات
حال محتویات launch.json را با موارد زیر جایگزین کنید:

المان هایconfiguration به شرح زیر است:
• name: این گزینه نام پیکربندی پروژه شما است. هر اسمی که دوست دارید می توانید بگذارید.
• type: این گزینه به VS Code می گوید که این یک پروژه دارت است.
• request: این گزینه یک درخواست راه اندازی می باشد که به VS Code می گوید شما می‌خواهید پروژه را اجرا کنید.
• program: این گزینه مکانی است که برنامه شما شروع به اجرای آن می کند. VS Code تابع main را در اینجا جستجو می‌کند تا بتواند برنامه شما را راه اندازی کند.

پروژه خود را دوباره اجرا کنید
تغییرات خود را ذخیره کرده و مجدداً با فشار دادن F5 فایل را اجرا کنید. VS Code حالا می‌داند کجا باید تابع main را جستجو کند.

نکات کلیدی

• Visual Studio Code :یک محیط توسعه یکپارچه است که می توانید برای نوشتن کد دارت، به وسیله extension دارت از آن استفاده کنید.
• SDK :دارت، ابزارهای اساسی مورد نیاز برای کامپایل و اجرای برنامه‌های دارت را ارائه می دهد.
• کد دارت در خط فرمان یا در VS Code اجرا می‌شود و از ماشین مجازی دارت استفاده می کند.
• پنجره VS Code به Activity Bar ، Side Bar ، Editor ، Panel و Status Bar تقسیم می‌شود.
• Pub :یک مدیر پکیج (package manager) است که دارت از آن برای افزودن سورس کد third-party به پروژه های شما استفاده می کند.

نتیجه‌گیری

در این مقاله با زبان برنامه‌نویسی دارت و ابزارهای اصلی توسعه آن آشنا شدیم. ابتدا نحوه نصب Visual Studio Code و Dart SDK را بررسی کردیم و سپس با مهم‌ترین ابزارهای موجود در Dart SDK، ایجاد فایل‌های دارت، ساخت پروژه‌های جدید و اجرای برنامه‌ها آشنا شدیم.

همچنین یاد گرفتیم که چگونه از Visual Studio Code برای ایجاد، مدیریت و اشکال‌زدایی پروژه‌های دارت استفاده کنیم و با بخش‌های مختلف رابط کاربری این محیط توسعه آشنا شدیم.

دارت با ارائه ابزارهای قدرتمند، محیط‌های توسعه متنوع و امکاناتی مانند کامپایل سریع، مدیریت پکیج‌ها و پشتیبانی از تست، بستری مناسب برای توسعه انواع برنامه‌های دسکتاپ، وب، موبایل و سرور فراهم می‌کند. تسلط بر این ابزارها، اولین گام برای ورود به دنیای توسعه با دارت و فلاتر محسوب می‌شود.

در ادامه مسیر یادگیری، می‌توانید با مفاهیم پایه زبان دارت مانند متغیرها، انواع داده‌ها، توابع، کلاس‌ها و برنامه‌نویسی شی‌گرا آشنا شوید و مهارت خود را در توسعه برنامه‌های مدرن افزایش دهید.